
Wat zou mam gewild hebben? Het is een vraag die telkens terugkomt nu het moment daar is. Je zei altijd: “Als het zover is, kiezen jullie maar. Mij maakt het niet uit.” En zo lieten we het onderwerp rusten; de tijd verstreek en het kwam niet meer ter sprake. Nu ligt het wensenboekje voor me, leeg en ongebruikt. Jammer, want nu het echt zo ver is, had ik graag willen weten wat jij gewild had, mam.
Er komt ontzettend veel op me af: welke kleding moet ik kiezen, welke muziek zou bij haar passen? Alles voelt zo persoonlijk en belangrijk. Bovendien sta ik er niet alleen voor; mijn broer heeft zijn eigen ideeën over de uitvaart. Samen moeten we tot een besluit komen en proberen in de geest van onze moeder alles te regelen.
Wat had het veel verschil gemaakt als mam haar wensen wel kenbaar had gemaakt. Het had ons duidelijkheid en houvast gegeven in een periode vol emoties en keuzes.
Vooraf praten over uitvaartwensen geeft niet alleen rust aan uzelf, maar ook aan uw dierbaren. Het vergt moed om stil te staan bij het levenseinde en hierover in gesprek te gaan, want gemakkelijk is het niet. Toch is het voor nabestaanden een geruststelling te weten wat de wensen van hun geliefde waren.
Duidelijkheid over de keuze tussen begraven of cremeren biedt houvast, maar ook andere voorkeuren zijn waardevol om vooraf te bespreken. Denk bijvoorbeeld aan de locatie van de afscheidsplechtigheid: kiest u voor een plek in de natuur, of liever in de eigen achtertuin? Daarnaast zijn er mogelijkheden rondom rouwvervoer, zoals een koets, auto of zelfs een boot, en is het goed om stil te staan bij de muziekkeuze tijdens het afscheid, bijvoorbeeld live muziek of een koor.
Kortom, er zijn veel beslissingen te nemen rondom het afscheid. Door deze wensen te delen, krijgt uw uitvaart echt vorm en wordt het afscheid persoonlijk. Ik ga graag met u het gesprek aan om uw wensen te bespreken en vast te leggen.
Rob Warnaar
